Welkom!
Welkom op mijn blog. Hier zal ik trachten om mijn avonturen uit het dagelijkse leven weer te geven voor de geinteresseerde lezer.
De komende tijd zoek ik eens uit hoe dit allemaal werkt en wat ik hiermee kan. Verwacht dus vooral wat kleine aanpassingen en af en toe eens een nieuw logje om door te pluizen.

Veel leesplezier en laat eens een berichtje achter!
Thornado

Met de crew en collega DJ’s van ActionRadio op de foto. Profesioneel. Dit is wat er afgelopen zaterdag middag in Utrecht zou gaan gebeuren. De weergoden voorspelden slecht weer maar uiteindelijk bleef het deze dag droog, tot exact na de fotoshoot.

Martijn had een aantal locaties in Utrecht op het oog waar wij op de gevoelige plaat zouden worden gezet. Dus toog ik met ReadMe in de auto richting Utrecht. Aangezien door de fotoshoot ons programma ‘Hit The Road!’ zou vervallen, bood Martijn aan dat wij vanuit zijn thuisstudio in Utrecht mochten uitzenden. En met een beetje geluk zouden er nog een aantal DJ’s van Actionradio de uitzending bijwonen. Alles wees op wat een erg gezellige dag zou moeten worden.

Bij Martijn aangekomen mochten ReadMe en ik de eer hebben om met fotograve Ingrid kennis te maken. Bewapend met een erg duur uitziende camera, een zes-tal pakken Taksi en een pakje extra batterijen die nog snel bij een lokale supermarkt werden gehaald, togen wij naar het taxiplatform van Utrecht CS om de overige AR crew en DJ’s op te halen. Direct reden wij door naar de eerste locatie.

De sfeer zat er direct goed in. ReadMe en ik gingen als eerste DJ koppel op de foto. Onwennig stonden wij een beetje vaag geposeerd tegen een met grafitti bespoten deur aan terwijl Ingrid ons via haar camera nauw in de gaten hield en wat aanwijzingen gaf hoe wij het beste konden poseren. Onze overige AR collegae stonden uiteraard ook aanwijzingen te geven; de beste stuurlui staan immers aan wal.
Na wat actierijke foto’s (we moesten ook springen op commando, erg vaag allemaal, dit fotogebeuren)
gingen wij naar de tweede locatie toe, een brug. Na een aantal foto’s gemaakt te hebben besloten wij dat het donkere en vage hoekje bij de brug ook wel als locatie zou kunnen dienen…veel graffitie en rotzooi maakten het een ranzig hoekje, maar dat leverde wel weer een paar spectaculaire foto’s op, vooral de foto’s van Elger die aan een reling van een hek hing zijn best bizar geworden.

Uiteindelijk hebben wij nog een aantal goede daden verricht: wij stoorden een (te?)jong meisje tijdens het hebben van sex in een auto omdat wij op dat moment met drie auto’s naast die auto gingen staan, en bij het bezoeken van een andere locatie stoorden wij iets dat nogal op een drugsdeal leek…bij de laatste locatie verwachten daarom ook iets te storen maar daar gebeurde niets bij.:P

Na de fotoshoot gingen we snel eten halen, aangezien wij rond 20.00 weer on-air moesten zijn vanuit studio-Utrecht. De uitzending was totaal niet voorbereid en alle DJ’s bemoeiden zich met het programma.
Ook de webcam deed het deze avond. De luisteraars hebben mij via de webcam half zien stikken in een frietje, omdat ik zo de slappe lach had dat ik niet meer kon ademen…en omdat ik de cam met enige vertraging via de stream ook aan had staan, heb ik het zelf ook gezien. Ach, we maakten er in ieder geval een gezellige boel van.
Ik weet alleen niet precies wat de luisteraars ervan dachten! ReadMe verzorgde de techniek van de uitzending en Elger van der Wel & Pim van Dongen waren vrolijke co-hosten. Na deze wat warrige & chaotische uitzending besloot Elger nog een uurtje de luisteraars te vermaken met wat dance muziek.

In de tussentijd dronk ik nog wat Taksi en besloot naar beneden te gaan om eens de foto’s op de laptop te bekijken. Iets na elven vertrokken ReadMe & ik vanuit Utrecht om nog even in Wageningen een kroegje in te duiken zodat wij het einde van deze geweldige dag met een drankje goed konden vieren.

Nogmaals wil ik Martijn en Ingrid bedanken voor deze coole ervaring en ik ben erg benieuwd naar de resulaten van de fotoshoot!

Maandag 12 september trad de band Wilco op in Paradiso, Amsterdam. Ik en een vriend van mij hadden de band al een keertje opzien treden op Rock Werchter. Dit optreden liet zo’n goede indruk achter dat wij speciaal voor Wilco nog een tochtje naar Amsterdam wilden gaan maken…

Ik ben niet heel erg bekend met het repertoire van de band. Ik heb diverse albums op Mp3 van ze verzameld, maar ik heb er nooit heel aandachtig naar geluisterd. Totdat ik onlangs opeens het nummer Jesus etc. in mijn hoofd kreeg en weer naar Wilco ging luisteren. Met hernieuwde belangstelling dook ik het internet op om eens te zien of de band met wat nieuws bezig was. Tot mijn verbazing zag ik Wilco een europese tour voorbereidde en binnen een maand in Paradiso zou staan. Sterker nog, Wilco zou de Europese in Amsterdam tour afsluiten!

Wilco is een alternatieve Amerikaanse rock/folk band die ergens in het straatje van R.E.M. past. Zanger/tekstschrijver en gitartist Jeff Tweedy speelt namelijk ook in ‘The Minus five’, dat weer een side project is van Scott ‘McCoi’ (gastmuzikant van R.E.M.). De muziek is moeilijk in een kader te passen, maar tot nu toe heb ik het altijd een verrassende mix van rock, folk, country en een berg kabaal gevonden.
Aan de ene kant is de muziek heel stil en emoitoneel, aan de andere kant zit er een berg rauwe rock in de muziek verwerkt. De cd Yankee Hotel Foxtrot uit 2002 wordt geroemd als een must-have cd voor een collectie.

In Amsterdam opende Johnathan Rice de avond. Alleen gewapend met een gitaar en zijn stem bracht hij een aantal prachtig klinkende liedjes ten gehore. Ik ben erg benieuwd hoe zijn materiaal op cd klinkt, daar ga ik binnenkort achter aan! Het Amsterdamse publiek kreeg van Rice te horen een goed publiek te zijn omdat zij stil waren als hij iets vertelde. In Amerika was het publiek volgens hem alleen maar aan het kletsen!

Wilco betrad even later het podium. Ietsjes later dan gepland namen de zes heren hun plek in op het podium. Wat er toen gebeurde kan ik eigenlijk niet beschrijven, er volgde een spetterende show. Tweedy ging zo op in het spel van de band dat hij eigenlijk vergat tegen het publiek te praten, maar toen hij daar eenmaal mee begon stopte hij er bijna niet meer mee!:)

Wilco nam deze avond op zowel emotionele als muzikale wijze afscheid van een van de roadies, genaamd Frankie. Uiteraard werd het publiek hierbij betrokken en even later riep de hele zaal enthousiast ‘Frankie’! ‘Frankie’! op het teken van Tweedy, terwijl de band aan het spelen was.

De sfeer in de zaal was geweldig. Ik stond redelijk vooraan en het viel mij op dat het publiek in het goed gevulde Paradiso echt aan het genieten was van het optreden. De band was energiek en enthousiast, na ieder nummer werden er weer instrumenten gewisseld en een van de bandleden bleek een echte multi-instrumentalist te zijn die zo ongeveer ieder bestaand instrument ter wereld die avond bespeelde.;)
De gitarist van Wilco was een soort van hyperventilerende gast die met zijn lichaam net zo vlot meetrilde als dat zijn gitaarspel klonk!

Wilco verrastte het publiek op liedjes die echt net iets anders zijn dan je gewend bent van een band. Verwacht geen gelikte sound, de band is duidelijk aan het experimenteren met diverse geluiden. Een aantal keren eindigde een nummer in een kakafonie van geluid, een andere keer zat zo’n soort van kakafonie verwerkt in het nummer zelf! De bandleden vonden elkaar echter naadloos binnen deze muzikale kakafonie en brachten uiteindelijk weer op sublieme wijze vorm in deze muzikale chaos.

Maar, ook wat betreft een aantal melodieuze popliedjes was er genoeg te genieten. Het was divers, het was energiek, het was luidruchtig, het was rustig en zeer zeker prachtig.

Ze speelden in Amsterdam naar eigen zeggen een nieuw liedje, maar ik wil nu ook een nieuw album van Wilco! Schiet op heren, duik de studio in! (En kom dan weer snel naar Nederland!)

Sinds februari 2005 ben ik verslaafd aan het MMORPG World Of Warcraft. Online spelen duizenden spelers met en tegen elkaar in de wereld van Azeroth. Ook ik ben een van die junkies. Dagen, avonden en nachten verken ik de wereld, op zoek naar schatten, naar mooie jonkvrouwen om te redden of om gewoon virtueel dronken te worden in een kleine kroeg.

Ik koos als karakter een Night Elf Hunter. Een hunter is echt een solo karater. Doordat een hunter de meeste schade veroorzaakt met pijl en boog is het de bedoeling om van aan afstand de tegenstanders te verslaan. Mocht een tegenstander alsnog te dichtbij komen, dan heeft mijn hunter een goed arsenaal aan zwaarden binnen handbereik.

Hunters hebben echter nog een prachtige skill waarmee ze zich onderscheiden van de overige klassen. Al vroeg in het spel kreeg mijn held (genaamd Thornado) de mogelijkheid om dieren te temmen. Ik koos voor een grijze tijger-achtige als huisdier en noemde het beestje Pookie, naar de gelijknamige huiskat van mijn zus. Ik merkte echter dat mijn pasgetemde Pookie niet zo tam was. Door Pookie flink te voeren met diverse stukken vlees en vis, werd Pookie als snel mijn beste vriend in deze nieuwe, gevaarlijke wereld.

Samen jaagden wij in woestijnen, besneeuwde bergtoppen en jungles vol met gevaren die je in het echte leven maar liever niet tegen komt. Uiteindelijk is het maar een computerspel, maar het is wel een goed gevoel dat je niet altijd alleen de strijd in hoeft te gaan!

Vandaag is het weer zo ver! ReadMe en ik presenteren onze 18e uitzending van Hit The Road! via het internetradio station ActionRadio. Wat begon als een experiment om eens een demo op te nemen, werd al snel het maken van vier proefuitzendingen.

Na de proefuitzendingen kregen wij het groene licht om op de zaterdagavond een programma te mogen maken. Vanaf dat moment zijn we eigenlijk langzaam ons programma gaan uitbouwen tot wat het nu is.

We richten ons vooral op de liefhebber van rockmuziek, maar onze brede muziek smaak zorgt ervoor dat wij ook wat apartere muziek draaien. Uiteraard is er plek om de verzoekjes van de luisteraar te draaien en zijn wij interactief bezig met onze luisteraars via MSN, IRC, Skype en vast nog wel wat andere dingetjes.

Check het topic over de uitzending hier

En als je daar toch bent, luister meteen even mee naar Hit The Road!